سلام
گاهی دلتنگی رو نمی شه شعر کرد
گاهی شعر دلتنگت می کنه
گاهی یه شعر قدیمی اونقد دلتنگت می کنه که می یای می ذاریش تو وبلاگ اما بازم چیزی از دلتنگیت کم نمی شه اینم بمونه
اندوه را در چشم هایم موج سواری می کنی
و دستهام
به هیچ کجا بند نیست
تا لباسهایت را در آوری
روی آن بیندازی
خشکشان بزند
چشمهام
که خر شیطان شده اند
و تو پایین نیامده ای
هیچ وقت
بنشینی کنار من
تا موهایم را بلند...
بگذاری
بریزند روی شانه هات
گریه کنی
آنقدر برایت مرده ام
که نمی دانی کجا خاکم کنی
***
کلاغ به این جای قصه هم نرسید
